Persoonlijk

Terugblikken op 2016

Sorry, sorry! Ik ben veel te laat met deze blogpost. Oud & nieuw is alweer 2 weken geleden. Oeps! Ik had mijn terugblik op 2016 al een tijdje terug geschreven. Hij stond al een paar weken in mijn concepten. Een paar keer heb ik hem al willen plaatsen, maar steeds was ik niet helemaal tevreden. Sowieso schrijven voor mijn blog lukt mij de laatste tijd niet. Maar daarover meer in een andere blog. Nu mijn terugblik op 2016. Die wil ik toch graag nog delen. 2016 was voor mij goed en gek jaar tegelijk. Er is veel gebeurd. Tijd om terug te kijken. 

terugblik

 Klaar met behandeling bij Mecebi

Ik begin met het beste van dit jaar: mijn laatste behandeling bij Mecebi gehad. Na ruim 2 jaar ben ik eindelijk klaar. Het was zwaar, heftig en jeetje er leek geen einde aan te komen. Maar ik heb het volgehouden. Echt trots op mezelf. Dat ik geen behandeling meer heb voelt soms wel een beetje gek, want ik voel mij nog ziek. Dat brengt mij bij het volgende puntje.

 

Begin van mijn herstel

Dit jaar zal ik altijd herinneren als het jaar van mijn herstel. Het begin van de stijgende lijn. Misschien geen mooie strakke lijn naar boven. Het is er eentje met fikse pieken en dalen. Maar ach, hij stijgt en daar gaat het om. Eerst merkte ik geen verbetering. Het voelde juist alsof ik steeds verder achteruit ging. Maar al die tijd maakte ik kleine stapjes vooruit. En al die kleine stappen werden samen grote stappen. En als ik mezelf nu vergelijk met de Anke van 2015, dan zie ik grote verschillen. Echt super!

 

Twijfel

Man o man, dit jaar heb ik wat af getwijfeld. Bij het herstellen van zo’n langdurige ziekte komt veel onzekerheid kijken. Sowieso bij de ziekte van Lyme. Bij de behandeling daarvan, de lange duur van de ziekte. Niks is zeker. Er is geen kant-en-klare oplossing. Of één antwoord. ‘Is de Lyme compleet weg?, Word ik ooit helemaal beter?’. Ik weet het niet. Die ups & downs, het verschil tussen mijn dagen, die zorgen ook voor twijfels. Het hoort er nu eenmaal bij.

 

Studie weer opgepakt

In mijn derde jaar van mijn Bachelor moest ik stoppen met mijn studie. Mijn gezondheid ging steeds verder achteruit. Ik vond het vre-se-lijk om te stoppen. Studeren heb ik altijd leuk gevonden. Oké blokken voor tentamens, lange colleges en enorme papers typen waren nou niet mijn grootste hobby’s. Maar echt, zelfs dat heb ik gemist. Je kan wel raden hoe enorm blij ik was in september toen ik mij weer in kon schrijven als student. Ik had wel twijfels of het me zou lukken. Maar ik dacht, ik ga het gewoon proberen. En nu een paar maanden verder kan ik vertellen dat het super goed gaat. Met mijn scriptie ben ik al ver. Ik loop zelfs voor op de planning. En ik ben begonnen met er rustig aan een vak bij te leren. Echt top!

 

Mijn Bucketlist

Toen ik op mijn slechts was, heb ik een bucketlist gemaakt. Dingen die ik wilde doen als het weer wat beter zou gaan. Groot en klein. Ik heb dit jaar veel af kunnen vinken: autorijden, met de trein, op zomervakantie gaan, een pizza eten, naar de Efteling, een musical bezoeken, fietsen & er met de feestdagen bijzitten. Ik ben zóóó blij dat ik steeds meer dingen kan. Soms moet ik er daarna wel even voor boeten. Maar het is me meer dan waard!

 

Lichtpuntjes pot

Dit jaar had ik het idee om met een lichtpuntjes pot te beginnen. Misschien heb je het al eens langs zien komen op hier op Brave Biscuit of Instagram. Hoe het werkte? Elke keer als ik iets leuks had meegemaakt, schreef ik het op een papiertje en stopte ik het in de pot. De pot raakte steeds voller en was zelfs na een paar maanden al te klein. Zo leuk om al die briefjes bij elkaar te zien. En het leukste, ik merkte dat ik positiever naar mijn dagen ging kijken. Ik zag steeds meer lichtpuntjes. Het is me opgevallen dat ik mijn brein dus echt getraind heb om positiever te denken. Heel gaaf! Die Lichtpuntjes pot is dus lekker meegegaan naar 2017.

 

Anders leren denken

Door mijn ziekte ben ik gaan denken als een ziek persoon. Dat klinkt misschien heel vaag. Ik zal het proberen uit te leggen. Als je ziek bent, loop je tegen dingen aan die gezonde mensen niet zien. Als je bijvoorbeeld het huis verlaat en ergens naartoe gaat, zijn er 100 dingen waar je rekening mee moet houden: hoe veel trappen zijn er? Hoe rumoerig is het? Hoe fel zijn de lampen? Kan ik makkelijk weg als ik inkak? Ik heb mezelf aangeleerd om overal rekening mee te houden. Het blijkt best lastig te zijn hiermee te stoppen. Dit had ik mij helemaal niet zo gerealiseerd. Herstellen houdt dus niet alleen het verbeteren van je lichaam in, maar ook het anders leren denken. Mentaal herstellen.

 

Brave Biscuit

Ik ben minder bezig geweest met mijn blog. Vooral de laatste maanden heb ik weinig van mij laten horen. Sorry daarvoor! Ik merk gewoon dat ik er minder zin in heb. Minder behoefte om dingen te schrijven over Lyme en mijn gezondheid. Misschien komt dat wel weer, maar voor nu blijft het zo. Je mag mij natuurlijk altijd een berichtje sturen. Vind ik harstikke leuk. En Lyme awareness blijf ik ontzettend belangrijk vinden. Daar stop ik natuurlijk niet mee.

Nog even een leuk Brave Biscuit weetje. Mijn 3 meest gelezen berichten zijn …. (tromgeroffel!)

  1. Een brief aan Lyme
  2. De Lepeltheorie: hoe het is om chronisch ziek te zijn
  3. Mijn behandeling: bioresonantie

 

2016 zit er echt op. Het jaar van mijn herstel, zo zal ik het blijven herinneren. Dat herstel, dat gaat hopelijk in 2017 door. Meer stapjes vooruit. En steeds meer richting een gezonde Anke. Can’t wait! 

Hopelijk was 2016 voor jou een mooi jaar! En beter laat dan nooit, wil ik je een gelukkig & gezond 2017 wensen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s