Column

Serie columns: Mijn herstel

Mijn laatste column voor Stichting Onzichtbaar Ziek is alweer een tijdje terug. Ik had nul inspiratie. Maar I’m back. De laatste weken bruis ik weer van de ideeën. Vandaag de eerste column van een nieuwe reeks. Ik ga columns schrijven over één specifiek onderwerp. Nieuwsgierig? Lees dan de introductie.

————————————————————————————————————————————-

Serie columns: Mijn herstel

Mijn laatste Lyme behandeling lijkt steeds verder weg. Februari, bijna een half jaar geleden. Ben ik een ex-Lymie? Geen idee. Ik hoop het. Maar zoals iedere Lymepatient weet, de bacterie is sluw. En slim. De Einstein onder de bacteriën. Misschien zit die wel verstopt. Dat zou niet de eerste keer zijn. Maar misschien is die ook wel weg (hooraay!) en is mijn lichaam nu de laatste restjes aan het wegwerken. Ik hoop natuurlijk het laatste.

Het voelt wel alsof Lyme verdwijnt. Stapje voor stapje ga ik voorruit. Ik kan steeds meer. Eerst de kleine dingetjes. De waterkoker optillen, de trap oplopen in plaats van kruipen. Maar ook grote dingen lukken mij nu. Autorijden bijvoorbeeld. De kick die ik krijg als ik iets doe wat ik jaren niet kon, is niet te beschrijven. Zo fantastisch!

Ik begin er steeds meer vertrouwen in te krijgen. Ik herstel!! Terwijl ik dit type, verschijnt er een grote lach op mijn gezicht. Dit is toch geweldig nieuws? Dit moet ik met jullie delen.

Voordat je denkt: Yes Anke is beter! Zo ver is het helaas nog niet. Ik breng nog steeds de middagen door in bed. Ik heb nog steeds pijn. Soms heel heftig, soms gelukkig meer op de achtergrond. De slechte dagen zijn nog niet verdwenen. Gedurig wordt ik wakker en denk ik: ‘Gatver, daar is er weer één’. Maar de goede dagen nemen toe. Eerder waren die zeldzaam. Die van vorig jaar kan ik op één hand tellen. Dit jaar gaat het stukken beter. Ik ben de tel gewoon kwijt.

De afgelopen maanden is er veel gebeurd. Veel veranderd ook. Er vallen mij allemaal nieuwe dingen op. Dingen die ik eerder niet zag. Dit heeft mij inspiratie boost gegeven. Daarom heb ik nu een nieuw onderwerp voor mijn columns. Je raad het vast al: herstel.

Ik vind het spannend om hierover te schrijven. Wat als de Lyme er nog wel zit? Dat dit een gewoon een betere periode is. Die onzekerheid is killing. Maar ik wil mij daar niet door laten leiden. Ik ben positief en ga lekker schrijven over mijn herstel. Want daar ga ik nu vanuit 🙂 . 

In my recovery
I’m a soldier at war
I have broken down walls
I defined
I designed
My recovery
–   James Arthur

xx anke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s