Gezondheid·Lyme·Persoonlijk

Gezondheidsupdate #5: bijkomen van gevecht met Lyme

‘Dus even niet meer provoceren? Even geen crashes meer? Poe opluchting!’

Vorige maand ging ik praten met mijn behandelaren over een nieuw plan van aanpak. Zenuwachtig zat ik schuifelen in de stoel. Hoe gaan we verder? De afgelopen maanden heb ik gevochten tegen de Lyme. Heel pittig! Elke keer die crashes. Je weet dat ze op de loer liggen, maar elke keer schrik ik mij weer kapot.

vastleggen-in-volledig-scherm-26-3-2016-140909-bmp1Dat zorgt voor veel spanning. Steeds als de Lyme behandelt werd, was ik zo gestrest als een kip. Wat als die weer flink opspeelt? ‘Je moet er niet aan denken. Laat het los’ zei mijn moeder dan. Uhh hoe dan? Het dwaalde steeds rond in mijn kop. Heel vermoeiend.

Hoe vreselijk die crashes (a.k.a. Herxen) ook zijn, het betekent veel goeds. De Lyme sterft af. Joepie! Die restjes Lyme komen samen met gifstoffen terecht in je bloed. Heel zwaar voor je lichaam. Die trekt dit niet en flipt. In een eerdere blogpost heb ik het helemaal uitgelegd. Wil je hier meer over weten? Klik dan hier.

Toch merk ik ook zeker verbeteringen. Zo werken mijn darmen tegenwoordig heel goed. Helemaal geen last meer. Vroeger liep ik vaak rond met een enorme opgeblazen buik. ‘Wel jong om zwanger te zijn’ hoorde ik dan. Nu heb ik dat nooit meer. Dat gezonde eten helpt echt. Verder had ik een paar keer per jaar griep. Er hoefde maar een virusje langs te waaien. Ik had het. De laatste keer dat ik griep had, is een jaar geleden. Record! Zelfs nu met die griepgolf heb ik het nog niets te pakken (afkloppen!). En ontstekingen waren vroeger een dingetje. Blaasontsteking, neus- en bijholte ontsteking enzo. Sinds ik bij Mecebi zit niet meer gehad 😉 .

Mijn immuunsysteem werkt dus beter. Echt fijn. Dat is zeker nodig om het te kunnen winnen van Lyme. Mijn lichaam moet sterk worden om zelf alle indringers aan te kunnen pakken. En dat gaat nu beetje bij beetje gebeuren, hoop ik.

Mijn behandelaren hebben overlegd. Even niet meer de Lyme aanpakken en uitlokken. Even niet meer provoceren. Zo noemen ze dat. Mijn lichaam heeft rust nodig. Dat voel ik echt. Nu ik een paar weken niet behandel, voel ik mij ook echt iets beter. Dat is je misschien al opgevallen aan mijn weekupdates. Ik houd alles net wat langer vol, pijn is minder scherp en ik heb zowat een paar goede dagen. Echt top! 😉 😉 😉

Het gevecht met de Lyme stopt nog niet, maar er is even een wapenstilstand. In ieder geval van mijn kant. Nu nog afwachten wat Lyme ervan vindt. Hopelijk gaat die het ook wat rustiger aandoen.

Het voelt een beetje dubbel. Aan de ene kant een opluchting. Niet provoceren, dus niet crashen. Maar die onzekerheid vind ik lastig. Wat gaat er nu gebeuren? Ik hoop op verbetering. Stapje voor stapje. Daar gaan we vanuit. Ik hou je op de hoogte!

xx anke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s