Gezondheid·Persoonlijk

De verschrikkelijke crash

‘Anke, hoor je mij?’ Met moeite open ik mijn ogen. Wazig. Waar ben ik? Ik herken mijn moeders stem. ‘Anke, Anke, ben je er nog?’ Wil zeggen dat ik haar hoor. Maar ik kan mijn mond niet bewegen. Ik kan niks zeggen. Help! Wat is er met me aan de hand?

Ik probeer mijn hand op te tillen. Geen beweging. Mijn voet dan. Geen beweging. Paniek! Tranen rollen over mijn wangen. Huilen lukt dus nog wel. Mijn zicht komt beetje bij beetje terug. Ik zie het geschrokken gezicht van mijn moeder. Mijn vader komt erbij staan. Hij oogt verdoofd. ‘Wat is er met mij aan de hand?’ Geen reactie. Ze horen mij niet. Ik kan niet pratenVastleggen in volledig scherm 5-1-2016 161321.bmp

Een crash. Gisteravond was het weer zover. BOEM daar was die. Onverwacht en onvoorspelbaar. Elke keer schrik ik mij weer kapot. En ik niet alleen. Mijn ouders ook. Die zien het gebeuren. Ze zien hun dochter wegzakken, extreme pijn hebben. Niets kunnen ze doen. Toekijken en wachten tot de crash weer voorbij gaat.

Dit was de ergste crash die ik ooit heb gehad. Wauw deze was heavy! Nooit gehad dat ik mij helemaal niet meer kan bewegen. Alleen mijn nek en gezicht met heel veel moeite. Mijn handen en voeten voelden ook niet meer van mij. Gek hè! Hoe hard ik ook mijn best deed. Ze bewogen niet. En ze tintelden heel vreemd.

Toch bewoog mijn lichaam. Deed dat zelf alleen niet. Ik schokte. Soort stuiptrekkingen. Rare ongecontroleerde bewegingen. Verder was ik enorm aan het zweten. Volgens mijn ma had ik een glimmend, rood hoofd. Ik zag er blijkbaar echt heel slecht uit.

Het gekke is, geestelijk ben ik er de hele tijd bij geweest. Ik heb alles gehoord, alles meegekregen. Ik hoorde mijn ouders ongerust met elkaar praten. Ik hoorde mijn moeder de dokter bellen. Ik hoorde alles, maar was niet in staat te reageren.

De crash duurde zo’n 2 ½ uur. Toen ik bij de dokter zat, zakte die langzaam weg. Ik kon ineens weer mijn vinger optillen, fluisteren en mijn tenen strekken. Wat een opluchting!

De dokter kon mij verder niet helpen (vreselijke kerel by the way). Omdat de crash afzakte, hoefde ik ook niet opgenomen te worden. Ik mocht gelukkig naar huis. Daar wachtte mijn lieve hondje op mij. Een knuffel had ik wel verdient.

Mijn moeder wilde mij vandaag opvrolijken. En dat is haar goed gelukt. Ze heeft mij verwend met een nieuwe bedel. Een crash-bedel. Elke keer als ik een crash heb, moet ik naar die bedel kijken en bedenken dat het voorbij gaat. Hopelijk kijk ik er nooit naar 🙂 .

SAM_0048.JPG
Mijn crash-bedel

Die crashes maken mij heel bang. Ik zit met veel vragen. Is dit normaal? Is het een reactie op de behandeling? Hebben andere lymepatiënten dit ook?

Dus mijn vraag aan alle Lymies: herken jij dit? Ik hoor het graag!!

SAM_0047.JPG
Toby wilde ook graag op de foto

xx anke

Advertenties

10 gedachten over “De verschrikkelijke crash

      1. Nee, nog nooit… Zie enkele van hen vrijdag als ik voor mijn behandeling ga, zal het hen dan nog eens explociet vragen

        Like

      2. Fijn dat het het aan hun wilt vragen. Ben benieuwd naar hun antwoord. Ik heb zelf even research op internet gedaan. Ik stuitte op de Herxheimer reactie. Komt vaker voor bij behandeling van Lyme. Lijkt echt op mijn crashes. Ga daar snel een keer een blogpost aan wijden 🙂

        Liked by 1 persoon

    1. Hee Els, bedankt voor je reactie! nee, nog nooit van gehoord? Ik ken zelf iemand met Lyme die ook die gekke aanvallen heeft gehad. En ik heb even research gedaan en aan meerdere mensen gevraagd. Kwam uit op de Herxheimer reactie. Lijkt wel op mijn crashes. Wie weet is dat het.
      Ik ben niet naar de neuroloog geweest. Toen ik die crash had ben ik naar de huisartsenpost in het ziekenhuis gegaan, maar die arts vond het niet nodig om mij door te sturen. Ik ben wel een paar maanden geleden naar de neuroloog geweest en toen kwam er niks alarmerends uit de testen. Als het aanhoudt, ga ik misschien toch maar keertje terug.
      Dankje, echt lief!
      xx

      Like

  1. Ik heb hier wel vaker van gehoord. Lisanne van lisanneleeft.nl heeft ook regelmatig dit soort aanvallen, zij heeft ook lyme. Op haar blog schrijft ze erg open over haar ziekte, misschien heb je daar iets aan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s